- IIII. Apparentia probans dari Epicyclos. -

IIII. Observatum est, Lunam in eodem puncto sui Eccentrici existentem, in Auge v.g. vel opposito Augis, non semper eandem aspectus diversitatem habere, sed modo maiorem, modo minorem. Quod nulla ratione fieri potest, nisi in eodem punctio Eccentrici modo magis accedat ad terram, et modo magis ab eadem distet. Quocirca in Luna concedendus etiam est Epicyclus. Hoc enim posito, dicta apparentia nullam prorsus habebit difficultatem. Ut in proposita figura manifestum esse potest, in qua ad sinistram sumpta sunt duo puncta opposita in Epicyclo visa, nimirum per rectam lineam ab oculo per centrum Epicycli eductam: ad dextram vero accepta sunt duo puncta opposita in Epicyclo vera, hoc est, per lineam rectam e centro terrae per centrum Epicycli porrectam. In quibus quidem punctis sidus lunare collocatur. Caetera ex ipsa figura sunt perspicua.

OTHER ARGUMENTS 1: DYNAMICS OF CELESTIAL SPHERES

Back to list of sections